The Clarity Act stalls. What’s really behind the political debate.

Afgelopen week leek de Verenigde Staten een grote stap te zetten richting duidelijke cryptoregelgeving. De zogenoemde Clarity Act, bedoeld om helderheid te scheppen over hoe crypto wordt gereguleerd, kwam uiteindelijk niet door de Senaat. Dat gebeurde niet door een gebrek aan interesse, maar juist doordat de belangen inmiddels te groot zijn geworden. Opvallend daarbij was de rol van Coinbase, dat zich op het laatste moment terugtrok als supporter van het wetsvoorstel.

De Clarity Act was opgezet om een probleem op te lossen waar de cryptosector al jaren tegenaan loopt. In de VS is onduidelijk of veel crypto-assets onder effectenwetgeving vallen of juist onder grondstoffenregels. Dat maakt het voor bedrijven lastig om te innoveren en voor beleggers om te weten waar ze aan toe zijn. De wet moest vastleggen welke toezichthouder waarvoor verantwoordelijk is en een basis leggen voor een volwassen marktstructuur.

Dat de wet strandde, had weinig te maken met de vraag of crypto wel of niet thuishoort in het financiële systeem. De kern van het conflict lag bij details die precies raken aan bestaande machtsverhoudingen, vooral rond stablecoins. Coinbase gaf aan de wet in zijn huidige vorm niet te kunnen steunen, omdat bepaalde onderdelen innovatie zouden beperken en bestaande producten onder druk zetten. Daarmee werd duidelijk hoe gevoelig deze discussie inmiddels is.

Waarom Coinbase zich terugtrok.

Volgens Coinbase bevatte de Clarity Act bepalingen die verder gingen dan alleen het scheppen van duidelijkheid. Sommige onderdelen zouden de ontwikkeling van nieuwe producten belemmeren en bestaande toepassingen minder aantrekkelijk maken. Met name rondom stablecoins werd de ruimte voor crypto-bedrijven sterk ingeperkt. Voor Coinbase woog dat zwaarder dan het voordeel van een snelle, maar onvolmaakte wet.

Die keuze was strategisch. Een eenmaal aangenomen wet is moeilijk te corrigeren. In de ogen van Coinbase zou deze versie van de Clarity Act de sector vastzetten in een structuur die vooral bestaande financiële partijen beschermt. Door nu steun in te trekken, probeert het bedrijf invloed te houden op hoe toekomstige regelgeving eruitziet.

Stablecoin-rente als kern van de machtsstrijd.

Een belangrijk struikelblok is de vraag of crypto-platformen rente mogen uitkeren op stablecoins. Stablecoins zijn digitale dollars die één op één gekoppeld zijn aan de Amerikaanse dollar en steeds vaker worden gebruikt voor betalingen, sparen en het parkeren van kapitaal. Voor gebruikers is het aantrekkelijk wanneer zij op die digitale dollars een vergoeding kunnen ontvangen. Voor banken vormt dat directe concurrentie met traditionele spaarrekeningen.

Die spanning speelt al langer. Vorig jaar werd in de VS de GENIUS Act aangenomen, waarin banken al probeerden vast te leggen dat stablecoin-uitgevers geen rente mochten doorgeven aan gebruikers. In de praktijk bleek die wet echter een opening te laten. Platforms konden nog steeds beloningen aanbieden via omwegen, bijvoorbeeld via partners of aanvullende constructies. De Clarity Act was een poging om die loophole alsnog te dichten.

Voor banken draait dit om stabiliteit en het beschermen van hun rol in het financiële systeem. Voor crypto-bedrijven gaat het over toegang tot dezelfde economische ruimte die banken al decennialang hebben. Wie deposito’s aantrekt, kan daar waarde mee creëren. Daarmee is rente op stablecoins geen detail, maar een fundamentele vraag over wie geld mag beheren in een digitale economie.

Dat de Clarity Act nu is stilgevallen, betekent daarom niet dat crypto wordt afgeremd. Het laat juist zien dat crypto volwassen genoeg is geworden om bestaande belangen echt te raken. Wetgeving wordt pas ingewikkeld wanneer er iets op het spel staat. De discussie is verschoven van de vraag of crypto mag bestaan, naar wie de infrastructuur controleert.

Voor beleggers en gebruikers betekent dit dat duidelijkheid nog even op zich laat wachten. Tegelijkertijd is het een signaal dat crypto steeds dieper verweven raakt met het financiële systeem. De strijd rond stablecoins en rente is geen randverschijnsel, maar een voorbode van hoe geld, sparen en betalen er de komende jaren uit gaan zien.